هشدار کودک

خشم کودک من ، یاس کودک من و کرونا دشمن کودک من

خشم کودک

خشم کودک من ، یاس کودک من و کرونا دشمن کودک منReviewed by مدیر سایت تاتیرو on Aug 10Rating: 5.0خشم کودک من ، یاس کودک من و کرونا دشمن کودک من شما شرایطی برایش پیش اوردین که حظ کردن رو از کودکتون گرفتین ! یعنی کودک شما داره لذت بردن رو فراموش میکنه

خشم کودک من ، یاس کودک من و کرونا دشمن کودک من

یک پست همایشی

اینبار همایش با طعم کرونا !

صبح امروز سومین همایش مشاور روانپزشکی با حضور مادران برگزارشد . به خاطر کرونا قرار نبود که این جلسه برگزار بشود اما چون از قبل برنامه ریزی شده بود قرار شد با رعایت پروتکل بهداشتی و حفظ فاصله اجتماعی وطی محدودیتهائی برگزارشود که شد . تصور میکنم تا رفع نگرانی از بیماری کرونا  جلسه بعدی به تعویق بیافتد . در شروع جلسه مجددا مادری پشت میکروفن مشکلش را عنوان کرد .

مادر _ جناب استاد چند وقتیه که بی دلیل ، کودک من به لکنت افتاده ! البته شدید نیست اما چون سابقه نداشته نگران شدم میخواستم راهنمائی بفرمائید .

استاد _ اینکه اشاره کردید بی دلیل جای تردیده ، بی دلیل چیزی اتفاق نمیافته ، این مورد هم چند علت میتونه داشته باشه ، اگه اشکالی نداشته باشه میتونم بپرسم بین شما و همسرتون روابط گرمه یا نه ؟ یعنی شکر آبه ؟ البته این روزا این حرفها یه کم بی معنیه !

مادر _ والله درست میگین استاد . این روزها حالی به آدم نمیمونه ، ما هم بعضی وقتها ، میزنیم به تیپ هم ! آخه همسرم یه کم اعصابش خرابه ! البته وضع کاسبی ها یه کم به هم ریخته شده ، کرونا هم اومده قوز بالای قوز شده ، یهو نمیدونم چطور میشه که به هم گیر میدیم ! اما ایشون یهو از کوره در میره زمین و زمان رو میریزه به هم ، من زود کوتاه میام اما اون تا بخواد آتیشش بخوابه تن کودکمون رو حسابی میلرزونه ! خلاصه از این جور چیزا جناب دکتر.

 

کودکان ، سربازی در جبهه !

استاد _ حدس میزدم ، خوب بفرمائید بنشینید . ببینید مادران گرامی تنها موردی که والدین میتونند به مغز کودک آسیب بزنند به اصطلاح همین درگیریهای ، زن و شوهریه . در این شرایط ،  کودکان احساس ناامنی میکنند . وقتی گریه مادر را میبینند ، احساس ناامنی میکنند. وقتی فریاد و تشنج پدر را میبینند احساس ناامنی میکنند . دقیقا مثل سربازان درمیدان جنگ ! کودکی که مدام شاهد این نوع برخوردها باشه بخشی از مغزش که مربوط به تکلمه ،  پنج شش درصد کوچکتر میشود ! و این اصلا خوب نیست .

 

دعوای والدین ، لکنت کودک

در این شرایط کودک مشکل تکلم پیدا میکند . قدرت ادراک گفتاری کاهش پیدا میکند . به هر حال توصیه من اینه که ، اولا دعوا نکنید ، حالا میخواین بگین به خاطر شرایط این روزها درگیری ، غیر قابل اجتنابه و من هم این مورد را قبول دارم ، حداقل جلوی کودک دعوا نکنین ! حالا که نمیتونین خودداری کنین و کودک هم شاهد درگیری شما ها میشه ، پس وقتی آشتی میکنین و ناز هم رو میکشین هم ، جلوی کودک باشه تا ببینه بعد از دعوا ، میانه شما خوشی و خرمی هم هست !

 

شاهدی از غیب !

 اتفاقا بی ربط نیست که به همین بهانه ، جواب یکی از مادران رو بدم که روی یه تیکه کاغذ یادداشت کرده بودم و حالا با شما در میان میذارم . ایشون از افسردگی کودکش گلایه کرده و گویا به شدت دلخوره و علتش رو فریاد کشیدن مدام پدرش بر سر کودک بیچاره میدونه !

البته خیلی دوست داشتم که این پدر گرامی رو میدیدم و مستقیما با ایشون صحبت میکردم . اما همین جا باید عرض کنم ، پدر گرامی وقتی ما با تمام قدرت ، بر سر کودک خود فریاد میکشیم ، و شاید کلمات نامناسب را هم  ، چاشنی میکنیم . مرتب توهین میکنیم ، مرتب تحقیر میکنیم ،  شاید به تصور اینکه خیلی پدری باید کرد و زورمون رو به اون طفلک نشون میدیم .  شاید آسیب جسمی هم بهش بزنیم ، آیا فکر میکنیم که در حال تربیت کردنش هستیم؟

مشکل در ماست که از ماست !

نخیر . این تربیت نیست ! مشکل از خود ماست ،  خودمون در جای دیگه کم اوردیم و داریم خشم خودمون رو تخلیه میکنیم ؟!

واقعا هدف از بچه دار شدن و اوردن در این دنیا ، این بود که تمام خشم های فرو خورده خودمون رو روی سر او خالی کنیم ؟ آیا درسته کسی که زورش به ما میچربه در جای دیگر و در جلوی چشم عده ای به ما توهین کنه ؟ یا در خانه ای رفتیم و از طرف صاحبخانه مورد بی احترامی ، توهین ، تحقیر و خشم قرار بگیریم ؟

بله این همان کاریه که ما با کودک خود میکنیم و حال در اون شرایط ، همان حالیه که کودک شما  داره ، به هر حال یکی از ارزشهای والدین مدیریت رفتاری و کنترل خشم خود مخصوصا برای کودکش باشد . خب ممنون و سئوال بعدی

حس انتقال لذت به کودک هنر والدین !

مادری پشت میکروفن قرار گرفته و بعد از کمی تامل با تانی مشکلش را عنوان میکند.

مادر_ والله جناب استاد .فرزند من مدتیه به همه چی بی تفاوته به هیچ چیز واکنش نشون نمیده ! میترسم شخصیتش خنثی و سرد بشه ! نمیدونم مشکل از منه یا غریزه خودش این جوریه ؟

استاد _ من فکر میکنم شما شرایطی برایش پیش اوردین که حظ کردن رو از کودکتون گرفتین ! یعنی کودک شما داره لذت بردن رو فراموش میکنه ! شما یا همسرتون باید نقش بازی کنید و از هر مورد ریز و درشتی خود را به شگفتی و حظ بردن بزنید . به جای این که مرتب به کودک خود بگین نخور، بخور نریز بریز،  نکن بکن،  بپرنپر،  بخواب نخواب ، ای وای پول نداریم ، ای وای چه بدبختیه ، ای وای مریضی اومده ، مواضب باش کرونا اومده ، بدبخت شدیم ، خسته ام کردی و هزارون حرف دیگه که از صب تا شب تو مغز کودک خودتون بکنید ،  سعی کنید حس لذت بردن رو در اونا تقویت کنید .

لذت از حرف زدن ، لذت از ورزش کردن ، لذت از آشپزی، لذت از خوردن و آشامیدن ، لذت از بیرون رفتن و مهمانی رفتن ، لذت از مطالعه کردن . خلاصه هنر والدین اینه که لذت بردن رو به کودک خود یاد بدهند. شما میتوانید نقش یک حظ برنده قهار را بازی کنید تا کودک شما قدرت لذت بردن رو یاد بگیره !

زمان خداحافظی تا نابودی کرونا

استاد صحبتهای پایانی خودش رو کرد و آرزو کرد هر چه زود تر مشکل کرونا در تمام دنیا حل بشه . در میان همهمه حضار تاکید کرد که از کرونا هیولا نسازید ولی نحوه درست مقابله کردن را ، به کودکان خود آموزش بدهید . بالاخره من هم با این گزارش با دوستانم خداحافظی کردم و آرزو کردم هرچه زودتر مجددا این همایش بدون کرونا برگزار بشود . همایشی که برای مادران نعمتیه !

 

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 − 3 =

دکمه بازگشت به بالا